Toen Ishoe niet lekker ging en ik echt vreesde dat we hem moesten laten gaan, werden zijn nageltjes zwart. Echt zwarte schachten dus geen viezigheid ofzo. Vanaf het moment dat hij het leven weer oppikte, trok ook dat langzaam weg.
En nu is hij gewoon een lekker mannetje dat hooguit een paar daagjes in ontwikkeling achterloopt. Wat zijn zusjes eergisteren al konden, kan hij vandaag, wat zij vandaag kunnen kan hij overmorgen.